't Kin aal in t Grunnegs'

Veenkelonioale vondst

Gepubliceerd op 11 oktober 2014 14:44

t Nije album van Bert Hadders en de Nozems haar zoch al n haile zet aankondegd. As je voak noar De Centrale op Radio Noord luustern, ken je veurvast Hadders zien verhoal over de biezundere vondst dij hai doan het:

Op n rommelmaarkt haar hai n ol bandrecorder kocht mit n puut vol geluudsbanden. De banden kwammen uut de noaloatenschop van Gradus J. Bosklopper. Dizze antropoloog was in de viefteger en zesteger joaren in de Drìnts-Grunneger veenkelonies bie t pad west om opnoames te moaken van laidjes dij doar zongen wuiren.

 

Doarmit was n muzekoale schat vastlegd. De geluudskwaliteit was nait zo goud, bie zetten te slecht om te verstoan, mor t nivo van de laidjes was hoog. Volgens Hadders kon zien ontdekken net zo belangriek wezen veur de veenkelonioale kultuurgeschiedenis, as de vondst van de Slochter gasbel veur de Nederlandse economie. Nait veur onzent, want Grunnen is bepoald gain twijde Texas worden (mor doar gaait t hier nait over).

 

n Artiest dij zo'n muzekoale riekdom in handen krigt, zel nait wies wezen as e doar nait mit aan d'loop ging. En Bert Hadders as bewoaker van veenkelonioal kultureel aarfgoud, dat kon minder. Hai hof allenneg mor de laidjes opklandern om ze geschikt te moaken veur n spaigelploade. Bie t biewaarken van de teksten het e wat goaten in d'opnoames opvuld. Smangs kinst dat heuren, want komst wel es n element tegen dij in de Bosklopper-tied nait beston.

 

De Veenkelonies as boakermat van de Grunneger blues, country en rock 'n roll, wèl haar dat nou docht? Of zel dit schiere verhoal van Bert Hadders veuraal n staark verhoal wezen? Och, ik vuil mie wel zoveul veenkelonioal, da'k der slimme geern in leuven wil.

 


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.